Whaleshares Logo

De wraak / The revenge

feelxPosted to Public8 days ago6 min read

English text below the Image

Wat ik nu ga vertellen is echt gebeurd...
Lang geleden, tijdens een van de eerste scheikundelessen, ik was toen een jaar of dertien, hadden we een leraar die dacht dat hij grappig was. Ik veronderstel dat hij zelf wel veel gelachen heeft, maar dat was meestal ten koste van ons.
Het was een man met grote wenkbrauwen waarvan steeds enkele extreem grote haren constant in het wild wiebelden die door de ouderwetse bril nog harder opvielen. Meneer Luyckx noemde hij. Volgens mij was het ook dat jaar dat ik ontdekte wat een nerd is...
Hij deed vele proeven waarvan de meest memorabele de splitsing van water was...vooral na het demonstreren van hoe explosief waterstof wel was. De knal die dat gaf was indrukwekkend.
Mr Luyckx testte ook onze smaak- en geurorganen, we waren verplicht om aan bepaalde dingen te ruiken en te proeven. Meestal pikte hij er iemand uit, en dat slachtoffer moest dan die test ondergaan. Hij koos zijn slachtoffers volgens kennis en kwajongensgehalte... Zo mochten de grootste slijmballen de leukste proeven doen zoals smaken van gesmolten suiker, of het aansteken van het fel lichtgevend magnesium...De rebellen kregen dan de minder leuke testen doen...
Op een dag was het blijkbaar mijn beurt en werd ik vooraan de klas gevraagd om aan een bepaald product te ruiken. Wetende dat ik erin geluisd zou worden ging ik met zacht trillende benen naar voor. Eerste test...hij opende een flesje...ik rook heel voorzichtig...het was...rozenwater. Oef, zou hij mij dan toch aanzien als een goede leerling? Het tweede flesje ging open en ik nam een flinke snoef, mijn ademhaling stokte en ik denk dat mijn hoofd afwisselend in elke kleur veranderde...bah wat vies, het was pure ammoniak!!
Onder luid gelach van de hele klas mocht ik mijn plaats terug innemen.
Een hele dag heb ik zitten broeden op wraak...maar hoe?? Plots had ik het, ik ging hem een koekje van eigen deeg geven... Ik vulde een glazen proefbuis met ammoniak, een dop erop. Deel 1 van het plan was afgerond. Deel twee bestond erin om dat proefbuisje onder een stoelpoot van de leraar te bevestigen zodat wanneer hij zou gaan zitten...krak, met een heerlijk parfum als gevolg, zelf zou ik een excuus verzinnen om niet aanwezig te zijn op het moment supreme en zou ik van buiten door het raam alles prima kunnen volgen.
Tijd voor actie, timing is alles, dus was ik extra vroeg opgestaan om ruim voor de les mijn boobytrap te kunnen plaatsen.
Ik had het glazen buisje in mijn jaszak gestopt en terwijl ik stond te wachten op de bus had ik al heel wat binnenpretjes. De mensen rondom mijn moeten gedacht hebben "Wat een opgewekte jongeman, die glimlacht de hele tijd"
De bus stopt, ik stap op en ga zitten...pardoes op het flesje...ik druk op het belletjes en stap, met een hoge dosis straffe geur, bij de volgende halte af.
Wat een teleurstelling...

laboratory-1009190_640.jpg
Afbeelding van bdyczewski via Pixabay

What I am about to tell has really happened ...
A long time ago, during one of the first chemistry lessons, when I was about thirteen years old, we had a teacher who thought he was funny. I suppose he laughed a lot, but it was usually at our expense.
It was a man with big eyebrows and there were some extremely big hairs that were constantly wobbling in the wild that got even harder noticed because of the old fashioned glasses. Mister Luyckx was his name. I think it was also that year that I learned what a geek is ...
He did many tests, the most memorable of which was the splitting of water ... especially after demonstrating how explosive hydrogen was. The bang it gave was impressive.
Mr Luyckx also tested our taste and odor organs, we were obliged to smell and taste certain things. Usually he picked someone out, and that victim had to undergo that test. He chose his victims according to knowledge and bad boy content ... For example, the largest slime balls were allowed to do the nicest tests such as taste the flavors of melted sugar, or lighting the brightly luminous magnesium ... The rebels then got the less fun tests ...
One day it was apparently my turn and I was asked in front of the class to smell a certain product.
Knowing that I would be tricked into something, I went forward with my legs softly trembling.
First test ... he opened a bottle ... I smelled very carefully ... it was ... rose water. Phew, would he still regard me as a good student?
The second bottle opened and I took a big sniff, my breathing stopped and I think my head changed alternately in every color ... yuck so dirty, it was pure ammonia !!
I was allowed to go back to my seat under loud laughter from the whole class.
I spent a whole day brooding on revenge ... but how ??
Suddenly I had it, I was going to give him a cookie of his own dough ...
I filled a glass test tube with ammonia, with a cap on it. Part 1 of the plan was completed.
Part two consisted of attaching that test tube under a chair leg of the teacher seat so that when he sat down ... it cracked, with a wonderful perfume as a result, I myself would come up with an excuse to not be present at the moment supreme and would follow everything from the outside through the window.
Time for action, timing is everything, so I got up early to be able to place my booby trap well before class.
I had put the glass tube in my jacket pocket and while I was waiting for the bus I had a lot of fun inside. The people around me must have thought "What a cheerful young man who smiles all the time"
The bus stops, I get on and sit ... right on top of the bottle! ... the smell was unbearable ... I pressed the bell to get off at the next stop.
What a disappointment...

Comments

Sort byOldest